و غير قابل صبر باشد . و بهرتقدير در چنين مواردى نمىتوان زن را مكلّف به صبر و از تزويج منع نمود و چون حكم نسبت به تمام موارد يكسان است لاجرم در تمام موارد بايد حق تزويج را براى زن ثابت دانست و قبل از خوردن قسم بتواند به آن اقدام نمايد . قوله : فيتوجه اليمين : يعنى يتوجه اليمين الى المنكر . قوله : متى طلبه المدعى : ضمير منصوبى در [ طلبه ] به [ يمين ] عود مىكند . قوله : فى كلما يدعيه عليه غيره : ضمير منصوبى در [ يدعيه ] به [ كلّما ] و ضمير مجرورى در [ عليه ] به [ منكر ] و ضمير در [ غيره ] نيز بمنكر راجع بوده و كلمه [ غيره ] مرفوع است تا فاعل براى [ يدعيه ] باشد . قوله : قبل ثبوته : يعنى قبل ثبوت الادعاء . قوله : استصحابا للحكم السابق : دليل اول استكه شارح ( ره ) براى مختار خود به آن متمسك شده‌اند . قوله : المحكوم به ظاهرا : كلمه [ المحكوم ] صفت است براى [ الحكم السابق ] و ضمير در [ به ] به الف و لام موصوله در [ المحكوم ] راجع مىباشد . قوله : و لا ستلزام المنع منه : اشاره است به دليل دوّم شارح ( ره ) براى مختار خود و ضمير در [ منه ] به تزويج راجعست . قوله : الحرج فى بعض الموارد : يعنى الحرج فى بعض التقادير . قوله : او اخّر الاحلاف : يعنى اخّر المدعى طلب الحلف من المرءة .